Autor: Samuel Barja Puga
Introducción
Nalgún pobo de Lugo, os seus residentes mesturaban a súa orina con auga e botábana nas plantas. Dicían que deste xeito as colleitas saían máis grandes e de mellor calidade. Era unha costume que pasaba de xeración en xeración e que moitos consideraban un segredo da terra.
Boato?
Esta crenza popular ten en realidade unha explicación científica. A orina humana, se se usa soa, pode queimar as raíces das plantas pola súa forza. Por iso, ao mesturala con auga, redúcese a súa toxicidade e convértese nun fertilizante natural. A gran cantidade de amoníaco, xunto con outros nutrientes como o nitróxeno e o potasio, axudan a que as plantas medren máis rápido e máis fortes.
Conclusións
Así sabemos que o amoníaco da nosa orina e os demais nutrientes, cando están ben diluídos en auga, fan que as plantas crezan mellor. O que antes era só unha crenza ou un costume dos pobos, hoxe sabemos que ten unha base científica que explica por que aquelas colleitas eran tan boas.
Añadir comentario
Comentarios